Het grimoire van Trestrada
Een plek voor kennis, begrip en overzicht – voor jou en mij.
Deze pagina is bedoeld als gids door wereld van De Wede. een universum vol onbegrijpelijke gebeurtenissen dat simpelweg om uitleg vraagt. Zie het als een soort encyclopedie, maar dan duisterder – een schaduwarchief waarin alles wat je moet weten samenkomt.
Tegelijkertijd is dit voor mij ook een leidraad. Een manier om mijn eigen hersenspinsels beter te begrijpen en zo het overzicht te houden en logica toe te brengen. Want, hoe graag ik alles ook zou willen onthouden, zitten mijn hersenen vol met warrige spinsels.
Ik ben deze website begonnen in mei 2025. Zolang het ‘drukke leven’ mij toelaat om te schrijven zal ik dat ook doen. Veel staat al op klad, maar stukje bij beetje wordt het hier vereeuwigd. Je leest dus live mee terwijl De Wede zich in mijn verhalen ontvouwt. Hoe vet.
Trestrada – De Wede
De drie lagen
Het tussenin
Welkom in de Wede, Een schemerige weerspiegeling van de aarde. Een ruimte tussen twee werelden waar zielen ronddwalen in de schaduwen van hun onvoltooide lessen nadat ze hun aardse lichaam hebben verlaten. De Wede is het vergeten pad tussen hemel en hel. Een reflectie van de aarde en daarom vervaagde replica van wat wij ooit dachten ons thuis te noemen.
Te bereiken voor zielen en uitgezonderde menselijke generaties met sterke intuïtieve verbindingen met hun eigen verleden en emoties. Deze toegangspoorten naar de mysterieuze wereld zijn verspreid over de aarde, verborgen in de donkerste hoeken van verlaten gebouwen, eeuwenoude bossen en vergeten tunnels. Een plek met een lugubere, onheilspellende atmosfeer, doordrenkt met een voelbare angst diep verankerd in het onderbewustzijn van de zielen die hieruit proberen te ontsnappen. Een plek bezaaid met vervaagde herinneringen en momenten uit vorige levens.
De Wede ontvouwt zich in een warrig landschap, verdeeld in drie niveaus van toenemende angst en vergetelheid. Een spiegel van de aarde, waarbij iedere laag met meer duisternis en verwelking groeit.
Prumun – de eerste laag
Een plek waar duister en licht zich mengt. Alsof er een constante strijd is tussen goed en kwaad, maar bijna onopgemerkt. Een dromerige sfeer waardoor de zielen constant op hun hoede zijn. De Prumun is een plek met een onderbuikgevoel dat maar niet verdwijnt.
Terwijl zielen dieper doordringen in de Wede, onthult de tweede laag een toenemende pijn van angsten en trauma’s. Secundum. Hier verdikken de schaduwen en de vormen van zielen vervagen. Misvormde wezens die doelloos rond mistige straten, langs verlaten huizen, onafgemaakte zaken en onbeantwoorde vragen snikkend ronddolen. Ze loeren in de schaduwen, wachtend tot hun pijn zich nog meer zal overspoelen. De tijd lijkt in Secundum verloren te zijn. De grens tussen dag en nacht is vaag en het onderbuikgevoel van Primum zal in Secundum overgaan naar een constant gevoel van dreiging.
Maar het is in de derde laag, de diepste duisternis van de Wede waar de wereld allesbehalve een reflectie is van het leven op aarde. Tertium. Sinistere en jammerende geluiden die door merg en been binnendringen, verscholen in de meeste diepdonkere schaduwen. Deze entiteiten zijn de belichaming van de zielen die Tertium bewonen. Loerend in de duisternis van een plek waar geen ontkomen aan is. Hallucinaties en illusies mengen zich met de muren van deze verstikkende wereld. Een atmosfeer vergelijkbaar met onze verwachtingen van de hel. Doordrenkt van duisternis, zwaarte, verdriet, angstaanjagende eenzaamheid en een gevoel van verlies. Haar doel is duidelijk: Deze zielen hebben dit niet zomaar verdiend.
Ze zullen hier ronddolen, keer op keer terugkeren, tot ze de moed vinden om hun lessen te leren en zichzelf te bevrijden uit de klauwen van de eeuwige schemering van de Wede. Het is een angstaanjagende reis, waar de zielen moeten vechten tegen de verschrikkingen diep geworteld in hun eigen psyche. Hier, in dit meest duistere rijk, zullen zielen de ultieme confrontatie met zichzelf ondergaan, een afdaling in de diepten van hun eigen angstaanjagende realiteit, op zoek naar verlossing.
